|
|
English -> Turkish
|
|
rein
|
i. gen. çoğ. dizgin, yular.
f. in/up dizginini çekip durdurmak.
|
|
|
|
rein
|
i.
f. eks. çoğ. dizgin, yular; idare vasıtaları;
f. dizgin ile idare etmek, dizginini çekmek; idare etmek. rein in, rein up dizginini çekip durdurmak. give rein to dizginini salıvermek, başıboş bırakmak. reinless
s. dizginsiz, başıboş.
|
|
|
[Previous -
Next]
|
|
|
English -> English
|
|
rein
|
The strap of a bridle, fastened to the curb or snaffle on each side, by which the rider or driver governs the horse.
|
|
|
|
rein
|
To govern or direct with the reins; as, to rein a horse one way or another.
|
|
|
|
rein
|
To be guided by reins.
[Previous -
Next]
|
|
|
|
